Want2die +1

daha akademik metinlere ulaşmanız lazım.

örneğin, "nuri bilge ceylan sinemasında yol imgesi" gibi aramalar yapmanız lazım.

İFA'nın Tan Tolga Demirci videoları. "Sinema ve Psikanaliz" imiş serinin adı. Onun dışında "Tan Saati" listesine de bakabilirsiniz.

Hakan Savaş - Sinema ve Varoluşçuluk
Serdar Öztürk - Sinefilozofi

Aklıma ilk gelen kitaplar.

Platform olarak Serdar Öztürk'ün sinefilozofi dergisi var akademik... Yine bu dergi için yapılan röportaj ve film analizleri pek sık olmasa da youtube sayfalarında paylaşılıyor.

sanatlog vardı eskiden. bir yazar eski yazılara nasıl ulaşılacağını göstermiş.

eksisozluk.com

www.youtube.com

yamuk bakmak / zizek
sinema ve psikanaliz / ist bilg üni yay
güncel filmleri psikanalizle yorumlayan dergiler var.

bir kitap daha vardı, tek tek filmleri yorumluyorlardı bakıp yazıcam

Ve Sinema: Resim, Tiyatro, Müzik, Edebiyat, Mimari, Fotoğraf, Felsefe, Psikanaliz, Sosyoloji, Tarih, Çağdaş Sanatlar ve Türk Sineması
Gül Yaşartürk

youtu.be

www.idefix.com

vay be 16 sene olmuş. kurt cobain'in de ölüm yıldönümü bugün. geçen gün mark lanegan dinlerken aklıma gelmişti benim de bi o bi de eddie vedder kaldı diye.

@tepedeki, Bir Pearl Jam sağ çıkabildi zaten. Hepsi yitip gitti. Alice in Chains albüm çıkarmaya devam ediyor, Jerry Cantrell takılıyor öyle ama Layne'siz AIC'in bir manası yok bence.

Ruhları gibi grupları da, bedenleri de paramparça oldu.

Pearl jam, nirvana açtığımda youtube ister istemez çalma sırasında aic getiriyor ve doğrudan geçiyorum, hem seviyorum hem de diğerlerine göre beni daha aşağı bir moda sokuyor aniden, mark lanegan hem tek başına hem başkalarıyla hala güzel şeyler üretiyor

kendimi çok üzmeden no excuses ile dahil olayım
www.youtube.com

sabahtan beri alice in chains dinliyorum. confusion mükemmel bir şey. :/

Başımız sağolsun.

www.youtube.com

www.youtube.com

Bunu unutmuşum ya.
www.youtube.com

Di dii i aaaaaam the maaaaan in the box

Öncelikle cümlemizin başı sağolsun. Başlık çok hayirli olmuş. Duyuru sahibine burdan teşekkür edelim.
Rahmetliyi Nutshell ile bildim o yüzden Nutshell ile analım:
youtu.be

Rip Kurt & Layne

Heaven beside you <3
www.youtube.com

Geçen sene de bok var gibi Chris Cornell gitti, neredeyse 1 yılı olacak. Onu da analım:(

Bury me softly in this womb
I give this part of me for you
Sand rains down and here I sit
Holding rare flowers
In a tomb... in bloom

Down in a hole and I don't know if I can be saved
See my heart I decorate it like a grave
Oh, you don't understand who they thought I was supposed to be
Look at me now I'm a man who won't let himself be

Down in a hole, feeling so small
Down in a hole, losing my soul
I'd like to fly,
But my wings have been so denied

www.youtube.com

alice mudgarden'a girince çıkamıyormuşsun, piii.

bu sene aklımdan çıkmış ölüm yıldönümleri. 5 nisan'da genelde pek kimse layne'i hatırlamaz. şaka maka 90'ların üzerinden 20 küsür yıl geçmiş ama ne olursa olsun ölümsüz bi dönem. smells like teen spirit, come as you are, been a son, no excuses,heaven beside you say say bitmez hala güncelliğini koruyan şarkılar

10 gunluk maas verilebilir ust sinir olarak.

100 lira vermiştim. hadi çok beğendiğim bir model olsun 150 olurdu. fazlasını vermezdim.

Max 50 verirdim.

geçen gün şirkette 600 tl'den bahsettiler tansiyonum çıktı. 100-150 tl verilmeli

500

875 tl

750

dolar olmuş 4, 200 dolar dediğin 800 lira.

böyle düşününce bi tuhaf oluyor insan.

heralde 300 - 400 veririm. ama ötesi sinirimi bozsa da bi ihtimal verebilirim.

Psikolojik sınırım 250 tl. Daha fazlasını o kadar narin ve unutulması veya çalınması kolay bir şeye veremem.

400.

5 yıl önce 350 lira vererek almıştım. öncesinde de evdekilerin yıllardır kullandığı gözlükleri takıyordum. ihtiyaçtan dolayı alacak olsam beğendiğim modele 500-600 lira veririm.

350-500 arasi veririm ben

En fazla 380 küsür tl vermiştim bundan yıllar önce. Düşünüyorum da aptallık etmişim. Şimdiki aklım olsa kesinlikle vermezdim o parayı. Zaten güneş gözlüğü kullanmıyorum pek.

3 gözlüğüne yaklaşık 1er lira verdim beğendiğim gözlük 3bin ama şu ara alamam

Geçen sene 140 tlye almıştım. Max 150 200 veririm çünkü değişik modeller alıp takmayı daha çok seviyorum.

40 verdim

100 TL, indirimli dönemde ama.

max ne verilmeli'nin ucu acik :)

max ne verirsiniz cevabi ise 1.000-1.500 e kadar

275

$150-200. 50 tl'ye güneş gözlüğü kullanacağıma hiç kullanmam daha iyi. 2011'de 350 TL'ye(yaklaşık $200) aldığım gözlüğü hala kullanıyorum. 7 sene geçmiş, kaybetmezsem en az 7 sene daha kullanırım, camları, dışarıyı göstermesi falan arkadaşlardan alıp denediğim her güneş gözlüğünden iyiydi.

indirimden 100'e aldım. daha da faza para vermem.

230 ya da 280 vermiştim. unuttum şu an.

300 veririm max.

şu kadar verilmeli diye bi şey yok. maksimum 350-400 veririm şu an için. gelire göre artabilir de.

stranger things

Sen benmişsin. Mentalist.

Dizi
Oz
The wire
Rome

(bkz: molly's game)
underrated kalmaması gerekecek kadar popüler kültür filmi ama niyeyse pek bahsedilmiyor buralarda, başlığında da az entry var. sarar seni bence, hikaye batak oynarken kendinden geçen dayın yaptığı gibi masaya tak tak tak vurularak anlatılıyor; sarmıştı beni.

gitme.

Git.

Gidin. Üç günlük dünya.

gidin. ben de aynı durumdayım. ama benim yiyecek bir şeyim yok ve evden ayrılamıyorum. masayı kemirmeye başladım ben de hafiften.

git, hatta şimdiden afiyet olsun diyelim ki temenni boşa çıkmamış olsun diye ye. (:

gitme

Gidin.

Yok aksine, tavsiye edilmez mi ya? Ama esnemenin de türleri var, yani spor öncesi yapmanız gereken esneme hareketiyle durup dururken rahatlamak için yaptığınız tam olarak aynı değil diye biliyorum ben.
Misal şöyle şeyler var: www.youtube.com

Aksine daha rahat uyumaya yaradığını okumuştum bir yerde.

Yapabilirsin sakıncalı değil. Fizyoterapistim

Duştan hemen sonra kuruyan yüzüm için Diadermine'in nemlendiricili yüz kremi.
Loreal'in kil maskesi.
Blistex Med dudak balmı

himalaya markasının yüz temizleme ürünleri, cilt maskeleri

bioderma sensibio h2o
bioderma sensibio light cream
lr aloe vera jel
rossmann çay ağacı yağı

dove sabun. yüzümü yıkıyorum.

Yüz için doğal kil maskesi (yüzün çok hassassa yeşil alma beyaz al)
Saç için Zeytinyağı+Argan+badem yağı
tırnak/ayak yumuşatma+peeling için lush lemony flutter

Garnie 3ü bir arada. Kömürlü olan değil eskisi. Temizliğinden çok memnunum.

Saça banyo sonrasi zeytinyağı
Yüze farmasi çay ağacı sabunu
Nemlendirici olarak vazelin

Sanırım tüm bakım ürünlerim bunlar.

Dead sea spa magik yüz yıkama jeli (sadece havalar ısınmaya başladığında bunu kullanıyorum)
La roche posay effaclae h yüz yıkama kremi (bunu da kışın)
Clique moisture surge nemlendirici, aşırı memnunum bundan.
Lancome energie de vie serum, cildimi canlı gösteriyor
Göz çevresi için lavera’nın kremini kullanıyordum, nemlendirmesi daha kuvvetli bir kreme geçeceğim.

la roche nemlendirici

Beyond yüz maskeleri

www.youtube.com

www.youtube.com Ya bu da hareketli sozde ama bana cok huzunlu geliyor, o yuzden yazmayacaktim ama karari size birakayim, belki seversiniz

Dalaras dinle

www.youtube.com

youtu.be (favori dizim)
youtu.be
youtu.be
youtu.be
youtu.be
youtu.be
youtu.be
youtu.be
youtu.be
youtu.be
youtu.be

çok var... mesela rembetiko filminin soundtracki epey tatmin eder sizi.
öte yandan şunu demeye geldim aslında. her cumartesi gecesi yunanda bir program vardır (bkz: stin ugeia mas) . ben bilgisayar başında olduğum her cumartesi gecesi dinlerim, az sohbet bol müzikli meyhane konsepti. youtubeta da program adıyla da arama yaparsanız epey güzel örnekler bulabilirsiniz. programın linkini şöyle bırakıyorum: (git: www.skai.gr )

hareketli mi değil mi emin olamıyorum ama bunu çok seviyorum ben.

www.youtube.com

Yemeden önce ben böyle bôyle bir şey yapıyorum arada beni yoklayin desin.
Bir yıllık et mi olurmuş?

Yalnız etin son tüketim tarihi geçeli 3 ay olacak neredeyse.

m.youtube.com

payduska oro

oynamasını da öğren tam olsun.

www.youtube.com
www.youtube.com
www.youtube.com
www.youtube.com

youtu.be

www.youtube.com
www.youtube.com

son olarak;
www.youtube.com

ulan balkanlar çok güzel bi bölge yaa. aşığıyız balkanların.

www.youtube.com

youtu.be



youtu.be
Gibi :)

Bijelo Dugme - Lipe cvatu
www.youtube.com

Bijelo Dugme - Meni se ne spava
www.youtube.com

Goce Nikolovski - Biser Balkanski
www.youtube.com

Darko Bilbilovski-Svadba pravam, sinot go zenam
www.youtube.com

10+

Hiç

en az 4.

Çok çok acelem yoksa hiç.

2

1 veya 2

her gün tam olarak 8.
istisnai olarak 10.

0

6-8

çalıştığım ofiste bulunduğum katta sigara içebiliyorum. bundan önce çalıştığım yerde sigara içmek için 18 kat asansörü günde en az 10-15 defa kullanıyordum.

0

0

İş yerim 2 katlı, asansör yok. Evim de 3 katlı, evde de asansör yok. Dolayısıyla devamlı asansör kullanabileceğim bir ortam yok.

çalışma günleri 4, diğer günler 0.

0

4.

Hiç binmiyorum çünkü asansöre binmemi gerektirecek bir yerde işim olmuyor

Ortalama 4

Hiç. En çok çıktığım kat zeminin bir üstündeki.

Ayda 1 falan.

en az 4, en fazla 20 ye kadar çıkabiliyor.

En az 2

Hiç. Fobim var.

Hiç

Dışarı çıkacaksam minimum 2. Ev 9. Katta çünkü.

7-8 kere.

İniş ve çıkış olmak üzere toplam 2.

Hiç

evden çıkarken ve eve dönerken: 2

yalnızlık psikolojik bir şey kesinlikle ve olağan.

günaydın / nasılsın / iyi geceler

bu 3'ünden hiçbirini kullanmadan kapattığım günlerim oldu (diyecek kimse olmadığından), o dönemimi yalnız addediyorum. artık böyle değilim. memnun olunacak bir şey değildi, benim gibi bir sosyopath için bile. yalnızlığın "cool" sanıldığı tek dönem; ayrılık sonrası acı yaşanan veya yeni biri bulunamayan zamanlar. yaş ilerleyince kıçıyla gülüyor bu sanrılara insan oğlu. yalnızlık iyi filan değildir.

Kolumda bandaj var sabah revirde kremi sürüp sarıyorlar, akşam ben kremi sürüyorum ama tek elimle saramıyorum. Yalnızlığın kafa attığı anlarımdan biri böyle mesela.

yalnız değilim, kendim var...
previews.123rf.com

ben değilim. kendimle öyle güzel anlaşıyorumki geçen iddiaya girdik saçlarını kazıtıcam ibnenin :)

Belki gercekten yalniz degilimdir ama bu siralar yalniz hissediyorum ya. Fazla gururlu oldugum ve insanlarin gozunde hep iyi bir imaj cizmek istedigimden belki de. Su an hissettigim turden yalnizlik, sevdigim turden bir yalnizlik hali degil, tehlikeli bir yalnizlik hali. Genel olarak da yalnizligi sevmiyorum, asla da barisamayacagim sanirim. Hayat paylastikca guzel bence.

Yalnızım. Şikayetçi değilim.
goo.gl

Benim için problem olabilecek 2 çeşidi var. 1.si anlaşılmamak, hayat görüşü paylaşamamak, bir şeylere karşı kimseyle aynı kavrayışa sahip olamamak. 2.si de kimsenin zihninin bir diğerininkine dokunamayacak olması.

Edit: Bu arada anlaşılmamaktan kastım biraz o ergen tınısı olan hal olsa da aslında algıladığın gerçekliğin dünyanın tamamen farklı olması. Yani işte ben böyle biriyim o şöyle biri değil de tamamen farklı şeyler deneyimlemek. Genelde çoğu konuda benzer hisler, deneyimler, tecrübeler yaşadığımızı hissederiz ama hiç öyle değil aslında.

Yalnizlik tanimim anlasilmamak ya da farkli olmaktan ziyade, "Olsem, kimsenin haberi olmaz. En az birkac gun beni bulmazlar" ya da "Su anda acil bir durum olsa ve hastaneye gitmem gerekse, arayacak kimsem yok" seklinde. Pesinden "Cagirayim da, bulusalim, goruselim " diyecek birinin olmamasi geliyor. "Ben derdimi anlatayim" ya da "Beni anlamiyorlar", vb bunlardan sonra ama o da yalnizlik tabii.

Gecen sene cografya degistirdikten sonra sifirdan baslamak zorunda kaldim. Istanbul'da arkadasim da vardi, anlasiliyordum, mutluydum ama 30'undan sonra sifirdan baslamak zor oldu biraz. Bir sene kadar cok yalniz hissettim kendimi. Sevgilim var ya da Istanbul'dan, vb arkadaslarim sik sik arayip soruyorlar, ben de onlari arar sorarim ama buradan yakin oldugum kimse olmadi. Arkadaslarim var ve gorusuyoruz ama herkes cok yogun. Cok sik toplanamiyoruz ya da gorusemiyoruz. Her seyimi anlatacagim, "kanka mode on" biri olmadi, geyik pesindeyiz surekli. Hala her seyimi eski arkadaslarima anlatiyorum.

Ozetle hayatta yalniz degilim ama henuz sosyal cevreyi duzene koyamadim. Aliskin oldugum bir durum olmadigindan, bu da ara ara bana yalnizlik hissi veriyor. Arkadaslarim olmasini, arkadaslarla vakit gecirmeyi, konusmayi cok severim. Biraz kizgin kumlardan serin sulara oldu sosyal hayatim, o da carpti ilk anda. Yeni yeni oturtuyorum.

Yalnızlık insanın kendine yakışanı giymesidir jsjsjk

Yalnızlık enteresan bir şey, tanım yapmaya kalktığımda @aychovski'nin tanımına benzer şeyler aklıma geliyor ancak o durumda olmamama rağmen yalnız hissediyorum.

Geçen duyuru açmıştım, tüm dostlarım bir anda başka yerlere dağıldı. Kendimle çokça vakit geçirmeyi sevsem de yanında inanılmaz rahat hissettiğim insanların yok olması ile birlikte içime yalnızlık hissi çöktü. Sanki artık hayattan daha az zevk alacakmışım gibi geliyor.

Daha yeni bi makale okudum, yalnizlik uzun vadede saglik sorunlarina daha cok yol aciyormus.

En son arada bir “Nbr kenks!? xd” diye mesaj atacak motivational bir telefon uygulaması arıyordum, var sen düşün halimi ahshf.
Benim problemim daha ziyade arkadaşsızlık. Hoş, sevgilim de yok ama arkadaşımın olmaması daha çok koyuyor. Neyse ki ailemle aram iyi. O konuda bari yüzüm gülüyor.

insanlar ayrılık sonrası oluşan depresif döneme, işsiz kalınan , ailenin kaybedildiği ve bilimum sıkıntılı süreçlerde düştükleri dönemleri yalnızlık olarak kategorize ediyyor, bazıları ise doğduğu günden beri zaten herkesten farklıdır, normal insanların yılın kısa bir sürecinde yaşadıkları o buhran dolu süreci zaten hergün yaşar onlar için hiçbirşey ifade etmez yalnızlık, zaten onlar yalnızlık kelimesinin vücut bulmuş halidir, ben kendimi böyle tanımlarım, yağmurda sırılsıklam olmuş leş gibi kokan acıyarak bakılan dokunmaya tahammül edemeyeceğiniz sokak köpeği benim

Yalnızım ve mutsuzum özellikle akşamları işten eve gidince. Mutsuz olmamın sebebi sadece yalnız olmam.

Yalnızım. Hayatında sevdiği insan olan insanları çok şanslı buluyorum sanki imkansızı başarmışlar gibi. Evlenmek için evlenenlerden bahsetmiyorum.

çevremdeki insan fazlalığı açısından hiç yalnız sayılmam ama kimseyle konuşmayı tercih etmediğim için yalnızım diyebiliyorum. bazı dönemler bu yalnızlıktan sıkılıp dışarıdan çıkmadığım olur, onun dışında konuşmam pek. delirmeyeyim diye merhaba merhaba.

no; etraf insan kaynıyor, normal bir insanın yalnız olması pek mümkün değil.

Sanırım değilim ya. acayip bir mahalle kültürüyle yetiştim. herkes birbirini seviyor sayıyor. 3-4 tane adam var, özellikle 2 tanesine Bursa'ya gidek mi iskender yeriz, Salda gölü mü ne varmış gidek mi çadır kurarız, gebze'ye gidelim mi elmalığı budayalım yaz geliyor dediğimde hepsi ertesi gün kapının önünde oluyor.

burası aracılığıyla hepsine selam olsun. Mehmet 1, ilaykan 2, The Witcher 3

Yalnızım ama alıştım gibi; yani o kritik eşiği geçtim. Bundan sonra alıştığım düzenimi bozar mıyım bilmem.

tek başıma yaşıyorum, iş bitip de eve gittikten sonra neredeyse hiçbir zaman hiçkimseyle görüşemiyorum. Ama bir introvert olduğumdan, bu zamanı şarj zamanı olarak değerlendiriyorum. Akşamları, haftasonunu vs tek başıma geçirmek yalnızlık gibi gelmiyor. Yalnız başıma yemek yemek, sinemaya gitmek gibi şeyleri aşağılayıcı, küçümsenecek bir şey olarak görmüyorum. Zira derdimi anlatacağım, yardım isteyeceğim, "ya kalk gelsene" diyebileceğim insanlar var hayatımda, ailem, yakın arkadaşlarım falan.

Ama sevgilim yok içerikli bir yalnızlığı yeni yeni yaşamaya başlıyorum sanırım. Haftasonu 8-9 günlük bir tatilden döndüm ve döndüğüm gibi derin bir mutsuzluğa girdim. Jetlag mi yaşıyorum yoksa depresyonda mıyım onu anlamaya çalışıyorum şu anda. Zihinsel olarak uzun süre önce hayatımın bundan sonrasını "single" olarak geçireceğim gerçeğini kabul ettim zira yeni insanlarla tanıştığım, tanıştıklarımı da çekici/ilginç vs bulduğum bir hayatım yok. Ve bu fikre gayet normal da bakıyordum. Ama işte son dört beş gündür, aychovsky'nin dediği "ölsem kaç gün sonra bulurlar" hissini romantik düzlemde yaşıyorum. Ama bu durumu değiştirecek hiçbir şey de yapmayacağımdan, yani gidip de bir çöpçatanlık uygulamasına falan sarmayacağımdan, şikayet etmek manasız herhalde. Jetlag ile birlikte duygusal çalkalanmalar da gider diye umuyorum zira biraz makaleler okudum, belirtiler aynı oluyormuş. Gereksiz iç dökmemi dinlediniz.

Yalnız: Biriyle duygusal birliktelik içinde olmayan.
Tek başına: Arkadaşları olmayan.

şeklinde ayırıyorum.

Tek başınalık konusunda sıkıntım yok, boş zamanlarımda sosyalleşebiliyorum. Çalışırken de sosyalleşebiliyorum. Yeni kimselerle tanışmak kolay. Sürekli görüştüğüm 15 yıllık yakın bir arkadaşım var, daha seyrek görüştüğüm 8-10 yıllık arkadaşlarım da var. Hatta geçen yıl bir 10-15 kişiyi de hayatımdan kendim çıkardım. Her yer insan...

Yalnızlık konusunda da elimden geleni yapıyorum. Kimiyle imkanlarımız el vermiyor, uzak şehirlerdeyiz. Kimiyle kafalar uymuyor. Hiçbir zaman sırf biriyle birlikte olmak için birlikte olmayı düşünmediğimden bu durum normal.

Memnun muyum? Bunun bir önemi yok diye düşünüyorum. Mevcut şartlar ve belirsizlikleri aşınca, bu arada biri de beni ikna ederse, daha stabil bir hayata geçebilirim diye umuyorum. O zamana kadar çevreyi genişletiyorum.

Kadınların hiç romantik olmaması zaman zaman canımı sıkıyor, ama ona da yapacak bir şey yok. Doğaları gereği erkekleri et parçası gibi görüyorlar. Son uzun ilişkim 3 yıl sürmüştü. Ayrılmamızın üzerinden bir yıldan biraz daha fazla geçti. Ayrılınca daha iyi hissetmeye başladım, çünkü beni de aşağı çekmeye başlamıştı. O psikolojiyle koşup yeni birini bulmak da istemedim.

Özet: Hayatı nasıl gelirse öyle yaşıyorum. Geleceğe dönük büyük kaygılarım yok. Üzerimdeki yükleri atıyorum. Böylece hayat her seferinde daha iyiye gidiyor.

1.tasarımı, rengi hoş, oturaklı. kadranı güzel yani. Ama kordonu :(

2.ben bu konuda metalciyim. saati kolumda hissetmek isterim ben. saat öne doğru geldiğinde arkaya gitmesi için kolumu salladığımda o şıkır şıkır sesi duymam lazım.

Güzel. Deri kordon bence ama bu saatin içi sanki metal kordonu hak ediyor.

1. güzel saat.

2. erkekte deri, kadında hem deri hem metal olur.

youtu.be

Metalciydim ama derici oldum. Daha hafif.

@rentts'in cevabını görünce mutlu oldum. The Urban Gentry, Long Island Watch, Federico Talks Watches gibi YouTube kanalları, ilginiz varsa bu konuda ufku açıyor.

Dizi sonlariinda genelde sponsor markalarin ismi oluyor. Ordan markayi bulup ürünlerine bakabilirsiniz.

Bir zamanlar Linens sponsordu sanırım bu diziye. Eğer hala öyleyse oraya bakabilirsiniz.

sponsorları kontrol etmekte fayda var.

ben 2003 yılında bir yemek takımı begenmistim; porselen.

satan adam hemen atlamisti; çocuklar duymasindaki yemek takımı diyecdiyecek satıyoruz demişti. ertesi hafta özellikle diziyi izlemiştim. gerçekten de oydu.

bir iki dükkan gezip sorsaniz da olur sanırım.

Bir ara öyle bir şey vardi ama orda sanat yoktu.
Tabi aynı şeyden bahsediyorsak.

Telegram grubu vardı ama orda muhabbet vardı. Herkesin amacı ne düşerse olduğu için

kız düşmedi. grup öldü.

tahminim bu tabii. varlığından bile haberdar değildim.

yalan söylüyorlar.

Valla genelde tanıdikça ortak zevkler/ yönler olduğunu gördükce ve iyi anlaştıkça karşındakinin tipi çok da göze batmıyor. Tabii çok aşırı kötü bir tip olmadigini varsayiyorum.

O tipe önem vermeme konusu belli bir barajın üstünde geçerli. İnsandan insana değişen bir hilkat garibesi barajı, bir "sümük atmam" barajı var.
Kimi kadın da o barajın üstünde kalan, karşısına alıp koyabileceği seviyede gördüğü insanlarda tip 1. plana koymayabilir.

edit: Ben atladım ama soru baya sadece kadınlaraymış. "Tabii canım önemli olan insanın iç güzelliği" mesajları atmayın beyler rica ediyorum.

yalan

Tinderda hep asiri yakisiklilari begeniyorum, sevgililerimin hepsi ortalama ya da vasatti ama.

Yani aslinda bi iliskide tipe bakmiyorum, genel gecer seyler yasarken tip onemli oluyor.

Evet böyle bir şey var. Yoksa bu kadar yamuk yumuk herifin sevgilisi olur muydu?

Gerçi ben bir istisnayım. Bir erkekte en önem verdiğim şey tip.

Bir kız arkadaşım bana böyle bir şey diyeceğine küfür etse daha iyi. Hazmetmesi zor bir laf.

Türkiye'de irilik daha önemli. Tipim iyi boyum da iyi (benden uzun kız senede iki tane belki görüyorum) ama iri bir insan değilim. Şöyle kemiklerim doğuştan kalın olsaydı ya da kas yapsaydım ohoohoo.

gayet de tipe önem vermeyen bi dolu kız var. açık açık da "x marka arabası olsun isterse ayı olsun" veya "devlet memuru olsun evi kira olmasın ne olursa olsun" diyen var
yahut unutmayın FETÖ binlerce insan evlendirdi bu memlekette, kızların da hiçbiri tipe bakmadı emin olun (bu çaprazlamalarda erkekler kız güzel olsun, beyaz tenli, ince belli, genç olsun derken erkekler için sadece doğulu olmasın, çok kardeş olmasın gibi kriterler vardı.) öğretmen, avukat, mühendis bu kızlar.
akademisyen arkadaşlar var, sadece diplomasına bakan.
var da var.

hem yalan hem gerçek bu, duruma göre değişiyor.

ayrıca neden sığ gözükmek olsun ki tipe önem verdiğini ifade etmek, ülkemizdeki milyonlarca erkek sığ mı oldu şimdi?

Hem olabilir, hem olmayabilir.

Notre Dame’ın kamburu gibi bir şekil bozukluğu ya da Ağır Yaşamlar’da bir sezonu geçirtebilir olmadığı sürece ya da tam tersi, görünce dağın taşın yerinden oynayacağı bir yakışıklılığı veya deli gibi bir şeytan tüyü yoksa insanların tipini çok da anlamıyorum. İnsanları siluet olarak görüyorum, ki zaten 4-5 kere görmeden de tanıyamam pek kimseyi. Hatta, ortam kalabalık olduğunda abimi de tanıyamadım. Milleti t-shirt’ten, monttan tanıyorum. Herkes birbirine benziyor bence ve tanımadığım herkes bir silüet sadece. İki ağız, iki kulak, bir burun, vb. İnsanlar konuştuklarıyla, söyledikleriyle yavaş yavaş tiplerini dolduruyor.

Yaşımdan dolayı böyledir diyecektim ama 20-22 yaşlarındayken Azra Akın dünya güzeli olmuştu ve o zamanlar Kıvanç Tatlıtuğ’la sevgililermiş. Tanımıyordum Kıvanç Tatlıtuğ’u. Beyaz Show’a çıkmıştı ve bir şeyler söylemeye çalışıyor, cümle kuramıyor; konuşması cok sıkıntılıydı. Oda arkadaşım “Dünyanın en yakışıklı adamı yeaaa” gbi bir şey dedi; adama baktım baktım “Konuşamıyor, bu mu yakışıklı” dedim. Meğer adam Best Model, vb. imiş o sıralar. Eskiden de varmış demek ki. Ha, Dean Winchester için iki bölüm içinde “Bu çok yakışıklı” dedim, öyle birkaç istisna oldu.

Hani sevgiliye “Sen Brad Pitt’ten daha yakışıklısın” dersin ve inanmaz ya, ama öyle görünüyor gözüme. Brad Pitt çevresinde haleyle dolaşmıyor ki benim gözümde. Sevgili ise parıl parıl parlıyor.

cay koy geliyorum’un dediği gibi bir baraj var. Barajdan sonrası çok bir şey fark etmiyor.

kadınların iki farklı tarzı var.ilki yakışıklı yüksek testosteron barındıran çekici adama karşı duydukları ilgi. bu ilgi aslında anlık ve genelde sadece çok genç kızlar bu tip adamlara aşık, olur aklından çıkaramaz. ya da o gece eğlenmeyi kafasına koymuş fırlama bir kadına iyi av olurlar. tabi bu adamı sadece şekil olarak analiz ettim yoksak kültürlü zeki biri ise o zaman ölümcül kombo.

ikinci tarzları ise daha derin ve kalıcı duygusal arkadaşlık-yakınlık-güven ilişkisi. bu ilişki öyle çok hızlı kurulmuyor ama kurulduğunda da oldukça kalıcı oluyor. işte kadınlar genelde ilk modlarını görmezden gelip bu ikinciyi hatırladıkları için tip önemli değil diyorlar. gerçi tip önemli değil deseler bile hepsinin bir tarzı var. bir kız arkadaşım için sakalsız bir erkek ile beraber olmak düşünülemezdi bir diğeri ise her daim chubby tipleri beğenirdi. çok nadir olarak tipleri birbirine pek benzemeyen erkeklerle çıkan kızlar da gördüm.

son olarak dış görünüşü sadece tip olarak değerlendirmemek lazım, dış görünüş aynı zamanda ait olduğun kültürün ve düşünme biçiminin de bi yansımasıdır. iyi spor giydirdğinde gayet yakışıklı olacak bir adam. cemaat abisi gibi mavi pantolon beyaz gömlek ve metal gözlükle bir de uygun şivede konuluyorsa brad pitt olsa dönüp bakmazlar. bir de bunun üstüne özgüven ve bunun beden diline yansımasını eklersen konu iyice karmaşıklaşıyor.

Ben tüm samimiyetimle söylüyorum hiç öyle sığ bilmem ne derdim yok. Benim için tipten önce zekası, kişilik özellikleri geliyor bunlar bende ok ise tipi zaten aşırı ama aşırı (yukarıda bir üst duyuruda söz edilen di Maria gibi mesela) çirkin değilse sevgili olma engeli kalmıyor.

tipten cok sempatik olup olmamasi onemli sanirim. benim begendigim erkeklerin cogu arkadaslarim tarafindan yakisikli bulunmuyordu mesela ama bana asiri sempatik geliyorlardi. askin gozu kor dedikleri olayi da tecrube etmis olabilirim, bilemedim simdi :P

aychovsky +1

tipe önem vermek, geri kalan hiçbir şeyi iyi olmasa da olur yeter ki yakışıklı olsun demek mi ? ya da tipe önem vermiyorum diyenler her baktıklarında çirkin buldukları insanlarla mı beraber oluyor ? hiç sanmıyorum. birçok kadın için ilk kriter tip olmayabilir ama mutlaka bir fiziksel çekim, beğeni vardır. aksi bana mümkün gelmiyor. bu beğeninin ölçütleri de herkese göre değişir.

Sallamışlar bence.

i.pinimg.com

@idexo, hahah iyi güldüm valla. Tipimle barışığım ama çok şükür :)

tanıdığım bir kız arkadaş var, birkaç aya evlenecek ama sürekli erkek arkadaşının çirkin olduğundan ama onu sevdiğinden bahsediyordu. "çirkin ama ben seviyorum" diyordu. niye sürekli çirkin olduğunu vurgulamak istediğini ben anlayamadım ve özellikle soran olmadı ama bu kadar vurguladığına göre bir sıkıntı olduğunu veya ileride olacağını düşünüyorum.

bu durumda tip önemli olmasa da fiziksel olarak onu ona çeken bir şeylerin olması lazım.

Rahmetli dedem cümlelerine "yıl 1980" diye başladığında gülerdim küçükken. Geçenlerde fark ettiğim üzere ben de aynısını yapmaya başlamışım. O albüm 2004'te çıktı, o film 2012'de vizyona girdi falan diyorum konusu açıldığında. Daha dün gibi hatırladığım şeylerin üstünden 15 yıl geçtiğini fark edince şok oluyorum. Enteresan bir olay. Ben 4. sınıfı bitirmeye çalışıyorum şimdilik. Hayata daha atılmadım.

Nasıl oldu ben de bir şey anlamadım. Sorsan ne yaptım, ne ettim , ne kazandım diye hiçbir şey yok.

Zaman git gide daha hızlı geçiyor. Bunu bilmeme rağmen de bir şey yapamıyorum. Dediğin gibi daha dün yılbaşıydı.

iyiymiş. bence daha dün 2015'ti. :/

1990 deyince aklıma 10 yıl önce falan geliyor benim hala. 28 sene olmuş vay be. 90 dünya kupası falan derken meğer milattan öncesinden bahseder olmuşuz. yaşlandık azizim.

2017'de çok kitap okuyamadım hayvan gibi çalıştığımdan dolayı. 2018'de en az 12 kitap diye yola çıktım şu an ilk çeyreğin sonunda 3 kitap okumuş olmam lazımdı ama daha ikincinin yarısındayım. çok hızlı geçiyor zaman ve sanırım 5-6 kitap anca okuyacağım bu sene de.

2020'ye 1,5 yıl kaldığına inanamıyorum ben asıl.

o değil de bu kış neydi lan. kar yok bir şey yok. sonbahar gibi geldi geçti.

Oha "2020'ye 1.5 yıl" kalmış?!!!

Ben hala kendimi Ekim 2017'de sanıyorum :-)

Edit. gram altın +1

bene eskiden deli gibi tüm makyaj malzemelerini taşıyordum. artık bıraktım. bu sayede yüküm yarı yarıya indi.

telefon, cüzdan, kulaklık, dudak nemlendiricisi, polo şeker, anahtar. bazen de ufak su şişesi.

bunun dışında ekstra makyaj malzemesi vs taşımam gerekiyorsa makyaj çantasına koymayıp direkt çantanın dibine atıyorum, daha az yer kaplıyor.

yaz mevsimi için gözlük tabi, unutmuşum.

hatta al bak da salaklığımı gör.
www.eksiduyuru.com

hayır bi insan allık ve fırçasını neden yanında taşır, nasıl bi manyaklık benimki acaba? sanki acil podyuma çıkıcam asşkaşdlf yalnız küçük bi törpü ya da tırnak makası özlemi çekmiyor değilim çünkü tırnaklarım çok kolay kırılıyor ve deli ediyor beni düzeltene kadar o kırık,tırtıklı kısım.

Telefon, cüzdan, bir tane ruj, kalem, kulaklık, kitap, gözlük kutusu, anahtar, dudak balmı, ıslak mendil, kuru mendil, orkid

Benimki deprem çantası kıvamında anlayacağın :D

ne var ki o kadar? bende cüzdan, anahtar, şarj aleti, kulaklık, göz kalemi, ayna, krem, ruj, günlük ped, deodorant, hava yağışlıysa şemsiye var. böyle yazınca çok gibi oldu ama boyutları küçük olduğu için pek yer kaplamıyor.

bilgisayar, dosya, ıslak mendil, kuru mendil, başka mendiller(xd), ruj, kulaklık, minik parfüm, şarj aleti, minik defter iki tane, kalemlik, soğuksa şal veya kapşonlu, su, cüzdan, krem ve antibakteriyel sprey. dışarıya gezmeye gidiyorsam bilgisayar, defter, dosya ve şarj aleti çıkar makyaj çantası girer.

not: normalde sırt çantası taşıyorum da gezmeye vs giderken normal çanta.

edit: yazdıkça aklıma geliyor ve ekleniyor:D

cüzdan, kağıt mendil, ıslak mendil, güneş gözlüğü, anahtar, lipbalm, günlük ped, kulaklık, powerbank veya şarj aleti, telefon. bütün gün dışarıda olacaksam böyle.

ama fırsatım olduğunda en elzemleri cebe atıp çıkıyorum, mis.

bu arada sen ne taşıdığını yaz, biz de hangisinden vazgeçebileceğini söyleyelim bence.

Yok yok diyebilirim. Cüzdan, güneş gözlüğü, anahtarlık, gözyaşı damlası, ağrı kesici ve bir ilaç daha, naneli şeker, ped, makyaj çantası, parfüm, tablet, cep telefonu, ıslak mendil, kuru mendil, gözlük silme mendili, kulaklık, el kremi, termos bardak, şarj aleti, kindle ya da kitap. Aklıma gelenler bunlar.

laptop-iş notları-ders notları-günes gözlüğü-powerbank

Deodorant dış fırçası ve macunu tıraş köpüğü ve bıçağı krem

erkek olarak şunu dene diyebilirim cesaret edebilirsen.
yanına cüzdan,telefon ve anahtarlarını al.
dayanabilirsen 3 gün böyle gez.
sonra esas ihtiyaçların ortaya çıkacaktır.
benim laptop çantam için güzel bir çözüm olmuştu.

anahtar, cüzdan kulaklık, bir adet lastik toka, ruj ve allık.
çantam da el kadar bu arada.

beyfendiye edc gönderelim

everydaycarry.com

bilgisayar
şarj aleti
kitap
cüzdan

şarj aleti
kulaklık
su matarası
selpak
gözlük
defter
hırka
kalem
kitap
parfüm
krem
çantanın dibinde de bir sürü ıvır zıvır var, ne olduklarını ben bile bilmiyorum.

cüzdanı ve telefonu cebimde taşıyorum.

Şu an olanlar:
Cüzdan, optik gözlük ve güneş gözlüğü, şemsiye, ajanda, not defteri, kalem, dudak nemlendirici, iki tane ruj, ıslak mendil, peçete, anahtarlık, diş fırçası ve macunu, şarj aleti ve kulaklık.

Su, telefon, mendil, nemlendirici krem(kis aylarinda), el kremi, dudak nemlendiricisi. Tüm kremler cok kucuk metal kutularda. Ama bir litrelik su kabim nedeniyle cok da hafif bir canta olamiyor.

Cüzdan
Bozuk para cüzdanı
Gözlük kabı
Kulaklık
Su şişesi
Şemsiye
El kremi
Dudak nemlendiricisi
Islak mendil
Peçete
Anahtarlık
Telefon

Cüzdan, kulaklık, anahtar, güneş gözlüğü, bez çanta (market alışverişleri için)
Dudak nemlendirici, kitap, peçete

Genelde cuzdan, pecete, su sisesi, anahtar, gunes gozlugu, goz kalemi, ruj, market alisverisi icin poset/bez canta, tukenmez kalem ve a6 boyunca ajanda.

Cüzdan
Ruhsat
150ml’lik parfüm
Ev anahtarı
İş anahtarı
Araba anahtarı
Güneş gözlüğü
El kremi.

-Telefon
-Cüzdan
-Bozuk para cüzdanı
-Anahtarlar
-Toka
-Kitap
-Kalemlik
-Sağlık ve makyaj çantası (içinde yara bandı, gözlük bezi, ıslak mendil, kuru mendil, dudak balmı, el kremi, el dezenfektanı, kolonya, diş fırçası, göz damlası, ruj, ped)
-Kulaklık
-Sakız, şeker
-Termos
-Su

Bir sürü şeyi de arabada bırakıyorum. Yedek ayakkabı ve kıyafet, gözlük, şemsiye, fazla kitaplar, ayakkabı süngeri, powerbank vs.

Kitap
Cüzdan
Kent kart kulaklık personel kartı
Islak mendil kuru mendil
Göz damlası
Anahtar
Üç beş malzemeden oluşan minik makyaj çantası (kalem kutusu aslında)

Yazın da güneş gözlüğü

Bütün günü dışarıda geçireceksem eğer sırt çantamda:
Kitap
Defter
Birer Kursun- tükenmez kalem ve silgi
Yeşilçay dolu termosum
Su şişem
Telefon-şarj
Selpak
Naneli şeker
Cüzdan

Normal kol çantamda:
Telefon/şarj
Kitap
Defter
Kalem
Cüzdan

boxer, tişört, çorap, (havaya göre) yağmurluk, el kremi, saç kremi, deodorant ve roll on, diş fırçası ve macunu, listerine; bot giymişsem, iş için spor ayakkabı, yara bandı, yanık kremi, şarj aleti, ıslak mendil(ler), kağıt mendil, şarj aleti ve power bank, isviçre çakısı, iş eldiveni :P , kedi maması, içme suyu, birkaç kalem, çakmak :) bir de çok ağırlık yaptığı için çıkardığım çok amaçlı bir alet vardı. testeresi, çekici, makası vs bir sürü aparatı olan.

bonus: (git: #1190902 )

edit: küpelerim :P

goz damlam
powerbank
gozluk
bandana
yemegim.
kuruyemis
su
meyve
kulaklik

deep house dinliyorum.

Spinning yaparken disco ağırlıklı olmak üzere hareketli şarkılar dinliyorum.

open.spotify.com

youtu.be
m.youtube.com
m.youtube.com
m.youtube.com
m.youtube.com
m.youtube.com
m.youtube.com
m.youtube.com
m.youtube.com
m.youtube.com
m.youtube.com
m.youtube.com
m.youtube.com
youtu.be
m.youtube.com
m.youtube.com
youtu.be
youtu.be
youtu.be

Spotify üzerindeki bütün metal playlistleri dinlerim sırayla.

sprint ya da muscle-up antrenmanlarında hızlı şeyler tercih edebiliyorum. bloc party, the strokes ve franz ferdinand'ın ilk albümleri, king gizzard'ın nonagon infinity'si, şarkı olarak da joy division'ın she's lost control'u, arcade fire'ın ready to start'ı falan şimdi aklıma gelen eşliğinde sprint atmayı sevdiğim müzikler.

hareket yaparken belirli bir türe odaklı kalmıyorum ama. arka planda alman endüstriyel, avant-folk, post-minimalizm, modern klasik vs her türlü müzik olabiliyor. hareketleri yavaş yaptığım için müzik desteğine ihtiyaç duymuyorum. yalnız geçenlerde amut şınav çekerken robert wyatt denk geldi, bütün enerjimi söktü aldı, yarıda bıraktım seti. robert wyatt'ı tavsiye etmem o yüzden. hehe.

goo.gl

goo.gl

goo.gl

İngiliz olmak, Londrada yaşamak isterdim.

edit: işte burada goo.gl

Hayaller Oregon, gerçekler burası goo.gl

Zürih

goo.gl

goo.gl

Kararsizliktan ortada kalirdim. Icinde her bir haltin oldugu, kalabalik hareketli bir sehirde yasamak isterdim ama.

stavro, o zaman senin için New York en iyi seçenek.

goo.gl


şu caddedeki evlerden herhangi biri... oxfordshire yaşamak istediğim yer...

Brezilya, Recife

1-Tromso
2-Sahili, havası ve doğası güzel herhangi bir güney şehri

Ankara’da yaşıyorum yine burayı tercih ederdim.

1-)Honduras
2-)Mont saint michel

hepsi olurdu. burası resmen öldürüyor insanı.

buna benzettim ama bi yandan da değil gibi, emin olamadım.

www.youtube.com

@tepedeki psychedelic adam, malesef bu değil:(

ses tanıma araçlarıyla zor, fransızca bilen birinden sözleri anlamasını isteyebilirsin; o şekilde nispeten daha kolay olur.

Sözleri aratınca çıkmıyor, direkt bilen biri lazım.

nerede duydun, nasıl kaydettin bu bilgileri verirsen daha kolay bulunur.

Fransızca bilen arkadaşa da sordum o da bulamadı.

@turk kelekom la battaglia di algeri filminde geçiyordu. Ama filmin muziklerine de baktım. Sonuçlarin hepsi filmin müzisyeni olan ennio morricone müzikleri çıkıyor. Bu müzik de askerler sokaktayken duyuluyor.

@amaranta ursula :

filmin sonunda aslında ipucu vermiş "Miranda Martino" seslendiriyor parçayı, ancak öyle bir parça malesef gerçekte hiç kayıda geçmemiş gibi duruyor.

www.youtube.com

Aynı hanımfendinin "Me ne infischio" isimli parçasının Fransızca cover'ını yapmışlar gibi duruyor film için. Muhtemelen film içeriği dolayısıyla gerçek bir Fransızca parçayı kullanma izni alamadılar herhangi bir sanatçıdan, İtalya'da o dönem epey ünlü olan Miranda Martino'ya kendisine ait bir parçayı coverlattılar.

@turk kelekom çok çok teşekkür ederim. Evet dediğin gibi şarkı italyanca ve filmde de Fransızca coverlamışlar çok büyük ihtimalle.

Her ne kadar mûsikîde yeni olsam da:
youtu.be
youtu.be
youtu.be
youtu.be

iş kanununu unutamıyorum, ihbar süresi ilk 6 ay 2 hafta, 6 aydan 1,5 yıla kadar 4 hafta falan hep aklımda...

@benim adım..
komik değil ama yine de zahmet edip renk kalmışsın tikini verdim :)

Göksel Baktagir'in Café İstanbul: Sirtolar ve Longalar albümü enfes.

Hissetme öyle neden hissediyorsun :) Ona göre artı birçok özelliğin vardır eminim fakat değersizlik duygusuna kapılmışsın. Aile eğitimi, yetiştirilme şekli vb o kadar önemli ki, insan hayatı boyunca taşıyor bunun etkisini.

Bakış açın yanlış bana göre. Birilerini yüksekte görüp de iç geçirmek, kıskanmak ya da gıpta etmeyi çok doğru bulmuyorum. Hekres kendi hayatını yaşar.

Kendin söylüyorsun aynı konumda çalışıyorum diye. O tepeden inmiş, sen belki cırmalayarak gelmişsin, bu seni gururlandıracağı yerde eğip bükmemeli.

Ayrıca sosyal beceriye sokayım. Evet. İnsan la, en iğrenç bi pislik ölüsü dirisi ayrı pis kokan, boktan boktan şeyler yiyen domuzdan hallice bir yaratıktan bahsediyoruz.

Aç bak çağının ve içinde bulunduğu toplumun önünde olan insanlara hiçbiri sosyal yönden çok mükemmel değildir. Ha bu her antisosyal hımbılı dahi yapmıyor ama sosyal olmak, sevilmek bilemiyorum. Beni sevmesinler zaten lan ben tiksiniyorum insanlardan.

@msb çok haklısın :( kişilik 2 yaşında oluşuyormuş. benim babam yozgatlı, annem çankırılı. kız evlat olduğum için ezilerek, baskıyla büyütüldüm. sindirildim. ailem bana özgüven kazandırmaya kasmadı. sonradan okul hayatımda çok akran zorbalığına uğradım. evet değersizlik hissim var. kendimi iyi ve güzel hiçbir şeye layık görmüyorum sanki. bilinçli yaptığım birşey değil bu, otomatikman oluyor :(

@benaaymi, benim çekindiğim genel müdürlerle kız kanka muhabbeti yapıyor, teklifsizce arıyor, arkadaş oluyor. öyle bir özgüveni var. bense çok eziğim galiba :(

benim annem de prof, babam da avukat olsaydı, üst düzey okumuş bir ailede büyüseydim ben de bu kız gibi olabilirdim.

ben nasıl büyüdüm ama anlatayım mı ? annem ilkokul terk ev kadını. 3-4 yaşlarındayken beni kucağına oturtur, "bak a..ndan kan gelirse hayatın mahvolur. a..dan kan gelirse hayatın söner. a..dan kan gelirse söyle bana" diye diye büyüttü !! yaşadığım travmayı anlatamam. 30 küsur yaşındayım karşı cinsle ilişkim olmadı, gönül ilişkisi de kuramıyorum, kabullendim evde kaldığımı. hayatım mahvedildi.

Instagram kullanmayın. Kendinize karşı acımasız olmayın. Hiçbir hayat dışarıdan göründüğü gibi mükkemmel değil. İyi yönlerinizi düsünün.

güzellik veya iyi bir fiziksel yapı aynı zamanda iyi bir referans maalesef. fakat bu gerçekliği değiştirmek güç. bakıp bakıp iç geçirmenin de manası yok. özellikle sosyal medya platformlarının bu konuda yanıltıcı olduğunu düşünüyorum. orada insanların, sadece mutlu anları görüyorsun ya da onların görmesini istediği şeyleri görüyorsun. onun dışında arkadaş olayı belli bir yaştan sonra cidden zor fakat belli de olmaz güzel şeyler birdenbire olur derler değil mi ?

valla olabilir daha süperleri de olabilir bunda sıkıntı yapacak bir şey yok,
kendi durumunuzla onu kıyaslamaktan vazgeçin başka insanları referans alırsanız daima mutsuz olursunuz.

şu yazdığından bile sorunun yalnızca senden kaynaklı olduğu o kadar anlaşılıyor ki... 23 yaşındayım, hiçbir yerim tutmuyor, dombilinin tekiyim, param pulum da yok ama o kızdan daha özgüvenli olabilirim sjsjfs. nasıl aşıyorsunuz kısmına cevap vereyim kendimce,

en başta kendi değerini yaratman ve kendini insanlarla kıyaslamaktan vazgeçmen lazım. bu hayat senin. mutluluğunu başkalarının tayin etmesine izin verme. tabii ki sosyal varlıklar olarak belirli çevrelerle iletişim kuruyoruz, onların yaşamlarından veya davranışlarından etkileniyoruz ki bunda yanlış olan hiçbir şey yok ama ipleri tamamen onların eline bırakırsak asla mutlu olamayız. böyle bir dünya yok. mutluluğu kontrol edebileceğin, yönlendirebileceğin, bir birey olarak tayin edebileceğin şeylerle bulman lazım. uzun lafın kısası kendine bakman, kendinle mutlu veya mutsuz olman gerekiyor.

benim annem de ilkokul mezunu ve ben annemle gurur duyuyorum. saygın bir profesör olsa çok daha fazla gurur duyardım belki de, kendimi daha güçlü hissederdim ama sonuç olarak ben kendi yaptığım her işte, kendi attığım her adımda daha iyi hissediyorum. ilkokul mezunu kadının yetiştirdiği çocuk olarak üniversite okuyorum mesela. bundan 12 sene sonra belki ilkokul mezunu kadının çocuğu olarak profesör olacağım. neden başkasının annesi profesör olduğu için ezilmem gereksin ki? aksine, bundan güç alırım; benim annem ilkokul mezunuysa eğer, kendi çocuğumun annesi bir tık daha eğitimli olsun diye uğraşırım, eğer illaki bunu sorun edeceksem. bu konularda pozitif düşünmek, olumlu tarafından ve değiştirilebilecek kısımlara yaklaşmak gerekiyor. "NİYE İLKOKUL MEZUNUSUN LAN" diye annemi sopayla dövebilirim ama bu sadece bizi mutsuz eder.

hadi annen hem ilkokul mezunu hem de ultra cahil, insan içine birlikte çıkmaktan utanacağın biri olsun, öyle varsayalım... yine sorun değil. anneni sen seçmedin. sevmiyorsan, iyi anlaşmıyorsanız, pekala arana mesafe koyup da kendi hayatına devam edebilirsin. bu biraz yurtdışında türkiye'yi gömmeye benziyor: unutma ki annesini, ülkesini, etrafındakileri küçümseyen insan başkalarına daha karizmatik ve büyük görünmez. aksine, "çıktığı deliği beğenmiyor" diye ayıplarlar, başkalarının üzerine basarak yükselmeye çalışan ezik ve zayıf karakterli biri olduğun düşünülür.

kızın hayatına bu kadar takılman ise tam anlamıyla facia. yahu onun pırıl pırıl bir hayatının olması seni niye üzüyor, manyak mısın affedersin? bak işte ne güzel, etrafında mutlu ve özgüvenli birisi var. demek ki böyle şeyler olabiliyormuş. illa bir şey yapacaksan bundan güç almaya çalışsana. çirkin hissediyorsan spor yap, kendine değer ver. hem fiziksel hem mental olarak geliştir kendini. keyif aldığın şeylerle ilgilen, kendini iyi ve değerli hisset. gerçek şu ki dünyanın her yerinde, her an çok sayıda mutlu ve mutsuz insan var, olmaya devam edecek. bunları düşünerek, bunları takip ederek hayat yaşanmaz.

bence sorunun sosyal medya bağımlılığı. insanların fotoğraflarına, mutluluklarına bakıp da depresyona girmenin başka sağlıklı bir açıklaması yok benim gözümde. insanlara bakma, kendi hayatını yaşa. sen kendine değer verirsen, insanların da sana değer verme ve seni "adamdan sayma" ihtimali aynı ölçüde artar. herhangi bir insandan daha değerli veya değersiz değilsin, bunun belirleyicisi büyük ölçüde senin yaşamın ve tavırların. çok donanımlı, çok zeki olup evden çıkmayan birisi "arkadaşım yok" diye ağlayıp kendini değersiz hissedebilecekken; seviye olarak o kişinin yarısı dahi olmayan birisi çok güzel arkadaşlıklara sahip olabilir. benzer şekilde, senin o çok iyi sandığın arkadaşlar özünde pek iyi de olmayabilirler...

hiçbir şey siyah veya beyaz değil. insan hayatı 1 ve 0'lardan oluşmuyor. kendine bu kadar yüklenme. sosyal becerilerin zayıf olabilir. güzel olmayabilirsin. bunlar sorun değil. sorun bunları belirleme yetkisini insanlara vermende. tabii ki birisi iltifat edince iyi hissedersin, tabii ki sevgilin olunca daha özgüvenli olursun vs. ama hayatını ve güzelliğini başkalarının sözüne bağlama tamamen. çünkü birisi güzel buluyorsa birisi çirkin bulacak. bu şekilde mutlu olmak imkansız.

böyle yaşanmaz. başka birisi gibi olmayı isteme, hoşuna gidiyorsa eğer sen kendinden o kızı yarat. ben açıkçası en özgüvensiz ve iğrenç hissettiğim zamanda bile başkası olmayı istemedim. iyi olacaksam kendi halimle iyi olayım. gerisi hikaye.

peki neden hiç şöyle düşünmüyorsun? o kız bütün bu özgüvenine rağmen, bütün bu aile yapısına rağmen seninle aynı konumda? hatta şöyle diyelim, sen o beğenmediğin kendine rağmen o özgüvenli kızla aynı konumdasın. sen çok daha iyisin!! sadece görmen lazım.

Onun üzerinden kendi mutsuzluğunu görüyorsun. Sevgilin olsa, çok sevdiğin arkadaşların bulunsa, hobilerinle mutlu olsan o kadını gözünde bu kadar büyütmezsin. Hayatı tek kişiye indirgemenin hiçbir faydası yok. Her zaman için bizden daha güzeli, zengini, mutlusu var. Bu durumu kabullenmek lazım.

Ailemiz çok farklı değil. Anadolu insanında sana yapılan baskı olağanlaşmış artık. Evet, suçun büyük çoğunluğu ailende ama kendini bu işin içinden sıyıramazsın. Bir şekilde tutunmak zorundasın.

Kendine aksiyon yaratmıyorsun gibi geldi bana. Arkadaş edinemediğini söylemişsin ama edinmek için pek bir şey yaptığını sanmıyorum. Evde pineklemenin tadı ayrıdır fakat harekete geç biraz da.

ya iyi de kızın hayatında tek bir aksak olmadığını nereden biliyorsun. instagram'a aksak yönlerini koyacak eğil ya?

ayrıca kişilik iki yaşında oluşuyor diye bir şey yok. karakterimizde çevremizin etkisi olsa ben insanın kendini var ettiğine inanıyorum. şu anki hayatını beğenmiyorsan içinde olmak istediğin hayat için çabala. partiye mi gitmek istiyorsun? git. bir kere arkadaş bulmazsın iki kere bulamazsın 15.'de bulursun..

bu kadar drama yaratılacak bir durum yok bence.

Maşallah ya, kimmiş o kız? Ben ilkokuldayken aşık olduğum kız, en yakın arkadaşımı seviyordu. Çocuk da sarışın, mavi gözlü falan. Keşke ben de o çocuk gibi olsam diyordum o zamanlar. En yakın arkadaşıma özeniyordum yani. Sonra ortaokula doğru benim boyum falan uzadı. Okulun en çalışkan, hatta en güzel kızlarından biriyle sevgili oldum. Sonra başka birine özenmenin kendimizi harcamaktan başka bir işe yaramadığını fark ettim. Sen o kız olsaydın eğer, kendinden vazgeçmiş olacaktın teorik olarak. Kendini az da olsa seven bir insan kendinden asla vazgeçmez. Ben de kendimi vazgeçilecek biri olarak görmüyorum. Ben zaten başkası olsaydım, ben diye bir şey olmazdı.

Agustos ayinda hayatimin en zor donemlerinden birindeydim. Aslinda o kadar zor donemlerinden birinde degildim ama uykusuzdum, yorgunluktan geberiyordum. Bir enerji icecegi bulmustum, hayatima onunla devam ediyordum. Ictigim icecegim anksiyete ve depresyon gibi yan etkileri oldugunu bilmiyordum. Zaten zorlu bir donemde enerji icecegi diyetiyle kendimi daha manyak hale getirdim ve her seye aglar hale geldim. Hatta, bazi gunler buldugum nadir bos zamanda yatagin tepesinde tavana bakip agliyordum. Yine boyle bir zamanda universiteden bir arkadasimi Facebook'ta gordum. Kiz Almanya'ya tasinmis ailesiyle, deli gibi para kazaniyor ve ustune de Maldivlere bir ay tatile gitmis. Oyle mutlu guluyordu ki kiz, o mutlulugu gorunce aglamaya basladim. Hayatima lanet ettim, "Bu kadar ugrastim, bunun icin miydi" diye kendimi dagittim. Bir de bu kiz universitede hic kimsenin sevmedigi, herkesin kavgali oldugu bir kiz olunca iyice "Tamam, ilahi adalet yok da, bu kadar mi yok" diye aglamaya basladim.

Bir hafta sonra kalp carpintilarim siklasinca, "Bir de bunlarin ustune olmek uzere miyim" diye iyice bir sinir geldi. Meger bu gozyaslari ve moral bozukluklari cogunlukla enerji icecegi kaynakliymis ve icmeyi birakinca 3-4 gun sonra kendime geldim. Aglamalar durdu, moral yine bozuktu ama rahatsiz edecek kadar degil. Psikiyatra gittim "Bir hafta once sana ilac yazacagimdan emindim ama ilaca ihtiyacin yok. Kimyasallara karsi cok hassassin demek ki" dedi. Maldivler'deki arkadasin fotografini yine gordum. Aglayasim gelmedi amaititaf edeyim, icimden bir Sezercik dikip "Bi gun ben de yiycem o sekeyleyden, ben de goyucem Maldiv'leyi" deyiverdi. Sonra da Ekim sonuna kadar arkadakasi da, Maldivleri de unuttum.

Ekim sonunda Facebook'ta arkadasimin cok guzel, kocaman gulen bir fotografini gordum. Kocasi altina "Melek yuzlu sevgilim, melek oldun gittin" yazmis. Meger arkadasim 4 yildir bir hastalikla bogusuyormus ve o tatil son tatiliymis. O zaman anladim ki, kizin bu kadar buyuk gulmesinin sebebi yakinda olecegini bilmesi ve kalan zamanini en iyi sekilde gecirmeye calismasiymis. Bir kere daha kafama dank etti ki, ne diledigine dikkat etmek gerekiyormus. Boyle seyleri zaten biliyoruz ama boyle zamanlarda hatirliyoruz ve dank ediyor kafamiza.

Simdi burada "O zengin olabilir ama yarin da olebilir. Isteme oyle seyler" demeyecegim, cok sacma ama buradan cikarilacak bir iki ders var.

1. Kimsenin icini, hayatini, vb. bilemezsin. Mutluluk hicbir derdin olmamasi, hayatin kolay gecmesi degil. Sadece sen gozunde ideallestiriyorsun. Sosyal medyadaki iki fotograftan kizin hayatini bilemeyiz, kimse bilemez.

2. Hayat dedigimiz sey asiri kaygan. Hatta, Monte Kristo'nun dedigi gibi "Hayat bir fırtınadır, genç arkadaşım. Tam güneşin tadını çıkartırken, bir de bakmışsın ki kayalıklardan aşağı düşmüşsün". Obur gun yine gunesin tadini cikarabilirsin. Su haldeyken piyango sana cikar, istediklerinin cogunu elde edersin ve bugunku dertlerin kucuk gorunur. Yine su anda doktorun biri "Su kadar omrun kaldi" der, pesinden "Niye bu kadar uzdum kendimi" dersin. Bu kontrol edebilecegin degil, sadece kabul edebilecegin bir sey.

3. Baskasinin sahip oldugu bir seyi istemekte sorun yok ama baskasinin yerinde olmayi istemekte sorun var.

4. Ilk zamanlar ben de sucu "Ama ben boyle yetistirildim"e bagladim ama durum su ki, icinde bulundugun durumun (eger travmatik bir olay olmadiysa) sadece ve sadece seninle ilgisi var. Icinde bulundugun duruma "Ama bana boyle ettiler", "Ama ben boyle dogmadim ki" diye bahanelerle isyan etmek sana hicbir sey kazandirmayacak ve %100 dogru da degil. Sorumlulugunu al, "Ben hayatimin icine ettim" de ve baslangic noktani burasi belirleyip "Tamam, simdi ne yapayim" diye ilerle. "Insanlar benimle konusmuyor" degil, "Ben baska biri olsam kendimle gelip konusur muydum? Neden konusurdum, neden konusmazdim" diye bakmak onemli. Belki yanlis ortamdasin, belki kendini sevmiyorsun, belki de baska bir sey. Eseleye eseleye nedenlerini bulabilirsin. Sorun sensin, uzaklarda arama sorunu. Bunlarin sosyal adaletle ilgisi var ama mutlulukla yok.

5. Bu daha da kisisel bir not. Sukretmek ne kadar guzel olsa da ben sicak bakmiyorum. Cunku, cok tek tarafli ve acikcasi bana bencilce geliyor. Senden kotu durumdaki birine bakip "Oh, hele sukur soyle degilim" demek cok asagilayici geliyor. Illa bir kisi olmak zorunda degil, "Oh, hele sukur ki isim var" gibi bir sey soylerken aslinda bircok issizi asagiladigimizi dusunuyorum. Ayni sekilde, birileri de bizim durumumuza bakip "Oh, iyi ki bunun gibi degilim" diyordur eminim ki. Yani, atiyorum, o kizin sana bakip "Sukur ki ev hanimi ve isci kizi degilim" demesi hosuna gider mi? Yani, bircok insanda sukur iyi isleyen bir mekanizma, Iyi hissettiriyorsa ne guzel ama beni bencil ve dusuncesiz hissettiriyor sukretmek. Benim icin dogru olan "Oh,suyum buyum yerinde" degil; "Benimki yerindeyken, bununki neden degil" diye sormakta, sukretmenin de bunu engelledigini dusunuyorum. Yine de, bu fazla kisisel oldu. Eger sukretmek mutlu hissettiriyorsa, ne guzel.

6. Sorun sensin dedim ama bu elinde tuttugun keskin kilicin ucunu sana dondurmesin. Kendine adaletli davranmak apayri bir ust mekanizma, bunun altinda kendini sevmek var. Kendini sevmeyen kisi kendisine adaletli de davranamaz. Daha dogrusu soyle acayim. Kendine iyi davranmak, kendini sevmek kendini elestirmeye engel degil ama Maslow hiyerarsisi gibi dusun. Kendini sevmeden acimasizca elestirme. Ozetle, kendini yargilama, kendini dinle ve anla. "Dusene bir de ben vurayim" misali, hem dusen hem de dusene (kendine) vuran olma.

7. Bunu simdi yazmam ayip gerci ama isin gucun yerindeyse mutlaka profesyonel yardima basvur. Dinamik psikoterapiyi dusun. Bazen bu bataklik icinden kendi kendimize cikabilecegimiz kadar sig olmuyor.

benim annem babam mühendis ve doktor, ama bunun ailenin mesleğiyle ilgisi olduğunu düşünmüyorum. kuzenimin babası sarhoş, ayyaş bi taksici, annesi ev kadını mesela ve öyle iyi bi kadın da değil, olaysız günleri yok. ama benden daha mutlu ve başarılı. instagramı da öyle.

bence üstündeki bu kötü düşünceyi at. biraz daha konuşkan girişgen ol. kendi hayatında değiştirmek istediğin şeyler varsa değiştir.
bir de ben başka okulda devam ettim yüksek lisansa, hocalarla konuşuyorum. bana dediler ki nasıl hocayla samimi oldun, biz kaç yıllık öğrencisiyiz, korkuyoruz. yani o kişiyi sen niye gözünde büyütüyosun ki? herkes değerli, onlara saygılı olup önemsedikten, kandırmadıktan sonra muhabbet zaten geliyo.

bir de betül mardin örneği var mesela. youtube tan izlemeni öneririm.

----- spoiler ----

ben nasıl büyüdüm ama anlatayım mı ? annem ilkokul terk ev kadını. 3-4 yaşlarındayken beni kucağına oturtur, "bak a..ndan kan gelirse hayatın mahvolur. a..dan kan gelirse hayatın söner. a..dan kan gelirse söyle bana" diye diye büyüttü !! yaşadığım travmayı anlatamam. 30 küsur yaşındayım karşı cinsle ilişkim olmadı, gönül ilişkisi de kuramıyorum, kabullendim evde kaldığımı. hayatım mahvedildi.

----- spoiler ----

insanları karşılaştırmayı sevmem ama o kızın anası avukat babası prof ve bu anlattıklarına rağmen ikiniz de aynı konumdasınız?

burada aslında senin ciddi bir başarın var. gazlamak için yazmıyorum. hayatta her insanın bir diğerinden muhakkak artıları oluyor. her birimiz farklıyız. ama yaşadığımız dönem tek tip bir insanı idealleştiriyor, herkes de onu olmaya çalışyıor.

orta çağ tablolarında mesela kadınlar hep -günümüz değerlerine göre- bıngıl bıngıl kilolu, basenleri geniş, memeleri küçük v.s. o zamanın güzellik anlayışı o çünkü. sarışınların güzel kabul edilmesi de bizim dönemimize has bir olgu.

anlattığın kız bana hiç çekici gelmedi mesela. müthiş güzel olsa bile instagram'ı yoğun kullanan, habire gittiği partileri v.s. falan paylaşan birine hayatta aşık olmazdım ben. (ha muhafazakar falan değilim aman ha:))

otur bir fight club izle bacım. 1984, fahrenheit 451, demir ökçe v.s sistem eleştirisi yapan şeyleri okumaya izlemeye takip etmeye çalış. bu döngünün içine fazlasıyla girmişsin ve dışına çıkamıyorsun, o yüzden alternatif bir hayat bile hayal edemiyorsun.

ergenlik dönemi kahramanlarımdan kurt d. cobain'in de dediği gibi, "hayal ettiğin insanı olmaya çalışmak, içindeki insanı öldürmektir"

1. yanlış: kıskançlık, başkalarına kendini kıyaslayıp gereksiz bir tüketim kafa yapısına giriyorsun.
2. yanlış: ilgi görmediğini düşünüp ilgi aramaya buraya geliyorsun.
3. yanlış: 'Özgüvenim iğdiş edilerek, değersizlik hissiyle büyütüldüm.' bilmediğin, anlamsız benzetmeler kullanıyorsun.
4. yanlış: kendince 'gözlem' yapıp hikayeler yazıyorsun.
5. yanlış: iyiyi ve kötüyü gereksiz yere abartıyorsun.
6. yanlış: hayattan beklentilerin basit ve davranışların beklentilerinle derin biçimde çelişkili.

Ben böyle duygular hissetmiyorum, başka duygularım var.
Böyle duygular içerisinde olsam olgunlaşmaya çalışırdım.
Olgunlaşmak = deneyim sahibi olmak demek.
Deneyim = yanlışlardan öğrenmek demek.

benim babam ve annem lise mezunu. babam işçi emeklisi. hayatım boyunca çalışmakla kazanamayacağımı düşündüğüm bir miktarda maaş alıyor, işini seviyor-du, hala iş arkadaşlarıyla görüşüyor ve çalışma saatleri de çok iyiydi. ona baktığım zaman boşuna okumuşum gibi hissediyorum. asgariden öteye zor gidebildim. artık onu da alamıyorum. lise, üniversite mezuniyetine bakmıyor bu işler. gerçekten kızı bu kadar dert ediyorsan instagram'ı kapat. benzer sebeplerle facebook'u kapattım, 6 ay oldu. twitter zaten kullanmıyorum. ne kadar fazla hesap, o kadar toksik his benim için. kapattığımdan beri enerjim yerine geldi.

ya sen arada böyle duyurular açıyorsun. gerçekten depresyondaysan psikolojik yardım al. eğer değilsen de ilgi çekmek için mi yapıyorsun yoksa içten içe acı çekmekten mi hoşlanıyorsun anlamadım. diğer duyurularından da yola çıkarak söylüyorum ki, bir insan kendinden bu kadar nefret edemez bence. daha önceki duyurularında da birçok insan yardımcı olmaya çalışmıştı ama sen hiçbir şey yapmayıp paso burada duyuru açıyorsun, olmuyor.

profesyonel yardım almadan düzelemezsin. bir an önce yap bunu.

kaç yaşındasın bilmiyorum ama bunu kabullenmen ve öyle yaşaman gerekiyor. bazıları mükemmel hayata doğuyor, bazıları doğmuyor. bazıları çok şanslı oluyor, bazıları çok şanssız oluyor. senin elinden gelen sahip olduğun hayatı en iyi şekilde yaşamak.

bu arada instagram tamamen gösteriş dünyası.

Bence direkt odun hediye edilebilir bana gelseydi çok gülerdim:odungonder.com

Onun dışında newton sarkacı: m.n11.com

Bunlara ne deniyor bilmiyorum çok tatlı tasarimlar var:goo.gl

Zaten mimarın ne işi var ki inşaatta. O işin planlamasında. Proje kısmında.
Maket yapıyordur. En azından okulda yapıyor olmalı.
Şöyle bir şey olabilir.
www.mmyhobby.com

3doodler kalem alabilirsin bence.

kalem seti

Genel cevap veremem. Sadece kendi sebebimi yazayım. Bana en çok mutluluk veren kısmı öğrenmek.

Kurgu dışı eserler zaten doğrudan bilgiyi veriyor öğrendikçe mutlu oluyorum.

Kurgu eserler ise bambaşka bir evrene bambaşka bir hayata götürüyor beni. Bir müddet kendi sikko dünyam ve dertlerim yerine bambaşka bir dünya öğrendiğim için mutlu oluyorum.

Yeni insanlarla tanışmayı muhabbet etmeyi de mesela bu sebeple çok severim.

beni bi şeyler yapmaya teşvik eden kitapları okurken gerçekten zevk alıyorum. ya da yaşamıma dokunan kitaplar. en son çok önce bi kitabı gerçekten zevkle okudum. o da yanılmıyorsam içimizdeki şeytan'dı. kendimden bi şeyler bulmuştum ve zevkle okudum. empati de diyebiliriz bu yönden. steve jobs'ın da biyografisini gerçekten zevkle üç kez okudum, çünkü beni bi şeylere teşvik ediyordu, empati kuracağım hiçbir nokta olmamasına rağmen.

Ben de öznel bir cevap vereceğim buna. Olayın kurguya ya da gerçeğe dayanmasından öte benim bakış açımı benden daha iyi şekilde yansıtıyorsa bir eser/çalışma, onu okurken kendimden bir şeyler bulduğum için keyif alıyorum. Misal Dostoyevski okurken -hatta doğrudan bir eserini söyleyeyim, Yeraltından Notlar- oradaki bir karakterin analizi, olaylara bakış açısı, hayata dair genel zihniyeti vs beni çekiyor. Sanki Dostoyevski ile sohbet etmişiz de o benim bu düşüncelerimi, çelişkilerimi veya çıkmazlarımı kağıda dökmüş gibi hissediyorum. Bu da bu eseri benim nazarımda ayrı yere koyuyor. Albert Camus'nün Düşüş'ünü okurken de "Aa, ne kadar da doğru. Niye insanlar olarak böyleyiz acaba?" demişimdir çoğu kez.

Ya da benden iz taşımasa da bir eserdeki hakim olan duygunun sonuçlarını, kendi hayatımda bu denli uç yaşamama rağmen deneyimlemiş gibi oluyorum. Belki Satranç ya da Kumarbaz'daki kadar hırs peşinde olmadım, Kırmızı Pazartesi'deki kadar "Bana dokunmayan yılan bin yaşasın" düsturu ile yaşamadım hiç belki ama bu eserler bende hep farkındalığı daha ileri seviyeye götürdü diye düşünüyorum.


İşte bu saydığım şeyleri başarılı şekilde ele almış ne varsa okurken bana keyif verir. Eğer beklentimi tam olarak karşılamışsa "İyi ki okudum bunu!" diyorum. Kafka'nın bir sözünü görmüştüm bir yerde ve tamamıyla katılıyorum buna:

-Eğer okuduğumuz kitap bir yumruk gibi kafamızda patlamazsa o zaman o kitabı neden okuyalım? ... Ama bize etki edecek kitaplara ihtiyacımız var, tıpkı bize ıstırap veren bir felaket gibi, kendimizden daha çok sevdiğimiz birinin ölümü gibi, bütün insanlardan uzak, sanki ormanlara kovulmuşuz gibi, bir intihar gibi, kitap içimizde donmuş olan denizi kırmak için kullanacağımız bir balta olmalı.

İzlediğimiz şeyden aldığımız zevkle hemen hemen aynı. Aralarındaki fark birinde şeyler gözümüzün önündeyken, diğerinde hayal gücümüze bırakılması. Yazarın bir dünyası var ve onu okurken o dünyaya girmiş oluyorsun. O dünyada hiç gitmediğin yerler, hiç tanımadığın insanlar, hiç karşılaşmadığın olaylar ve durumlar var. Bütün bu şeylerin anlatıldığı dilin özellikleri var. O şeyler ve dil, düşüncelerimiz ve duygularımızla etkileşime giriyor ve ne kadar örtüşüyorsa o kadar zevk doğuyor.

Yeni bir şey öğrenince zevkten dört köşe oluyorum. Hiçbir şey kuram okurken yazarın açıkladığı bir şeyi anlarkenki hazzı vermiyor bana. O anlama, yazarla hemfikir olma, idrak, tatmin anında serotonin seviyem bende bir anda zirveye çıkıyor. Derhal birileriyle paylaşma hissi doğuyor. Bunu bazen çok kaliteli müzikler dinleyince de yaşıyorum.

Okurken zevk alip almamam anlatilanla ne kadar ilgilendigime bagli. Roman okumam mesela, dolayisiyla roman okurken zevk almayacagim ne olursa olsun. Hikaye, roman vs. okumadigim icin empati kurma durumum da yok, demek ki etkilenmekte temel nokta degil. En azindan benim icin.
Bana sorarsan senin okudugun hikayelerde gecen hayatlarla alakali zevk alman. Okuduklarinin turlerine bak mesela. Aradigin hayatlar ya da merak ettigin hayatlari okumak hosuna gidiyor olabilir. Ne bileyim yahu..

kendimden bir şeyler bulduğumda keyif alıyorum ya da çevremde yaşananları tarafsız aktarınca. ailem köyden şehre göç ettiğinde çok sıkıntı yaşamışlar çektiklerini denk geldikçe anlatırlardı. gazap üzümleri bu yönden keyfin dışında ilgi uyandırmıştı.

benim anlatamayacağım, anlatamadığım veya hep içimde kalmış şeyleri, asla aklıma gelmeyecek kelimelerle süsleyerek anlattıkları ve nerede olursam olayım, hangi zamanda yaşarsam yaşayayım bazı hislerin evrensel olduğunu hissettirdikleri için zevk alıyorum.

Envai çeşit meyveli yoğurt-kefir
Envai çeşit jelibon
Antep fıstıklı çikolata
Nugger dondurma

tuzlu kraker.

BİM bu saatte kapalıdır ama orada Osmanoğlu profiterol var. Ondan alıyorum hep. Bence çok başarılı. Normal markete gidiyorsan mevsim yeşillikli Lay's isterdim. Bir de narlı soda. Teşekkür ederim.

asitli birşyler

Tatlı: Pınar süt burger
Tuzlu: tuzlu cubuk kraker

eti karam
eti bumbo
soda
pringles (farketmez)
eti gong peynirli hardallı

ahaha duyuruyu görünce içim ısındı resmen, gerçekten bir kekem, bir kardom markete çıkıyormuş gibi sevindim. tam bir yavşak olduğum için şu an içimden sadece kafamı yana eğip gülümseyerek "CANININ SAĞLIĞI KARDŞM YAAA :))" demek geliyor ama kornişon turşu, ton balığı, makarna ve yoğurt isterdim sanırım illa bir şey isteyeceksem. evde mayonez var. TOMBALIKLI MAKARNA yapardık.

(bkz: şölen triplex)
(bkz: torku turtacık)

kolalı jelibon

evde türk kahvesi bitmiş alabilir misin

Nesquik çikolatalı süt

-Çay hazır tatlı bi şeyler, püsküüt falan al, çaya banarız.

Jelibon. Üstü şekerli olanlardan.

cips bira

Dondurma.

vallahi evde eksik gedik yok ama 2 alttaki duyuru yüzünden canım leblebi çekti. adı -sanırım- çıtır leblebi olan bir şey var, ondan sipariş verirdim.

+bir de bu gece içki gecem. onun için canım puro da çekti. puro da isteyebilirdim.

Yoğurtlu kızartma istiyorum.

probis. varsa 10'lu paket.

2 tuborg + cips =)

Bira-sigara

3 tane tuborg gold, 1 tane doritos yeşil olandan. teşekkürler.

tuzlu fistik biram var fıstık yok :(

Ketçaplı Ruffles.

Dişlerimi fırçaladıgim icin cok gec. Caninin sağlığını isterdim artik.

Heat - oyunculuk, kadro, görüntü, öykü, karakter hepsini beğendiğim için.

Terminator 2 - tüm zamanların en iyi aksiyon filmi olduğuna inanıyorum. Geçen sene sinemada tekrar gösterildi. Soluksuz izledim belki 100.defa

Taxi Driver - o sıradan gözüken hikayesinin içerisinde çok şeu barındırdığı ve atmosferi için.

Shawshank Redemption - umut

Alien ve Aliens - ayrı ayrı harika filmler olduklarını düşünüyorum. İlkinin atmosferi ikincinin aksiyonu ön planda.

Yüzük kardeşliği

Dark Knight

Inception, Interstellar - kafamın içinde daha önce hiç girmediğim odalara girdim.

buffallo 66, lost highway, 25th hour, oslo 31 august, yakin plan, victoria, le conseguenze de'l amore, devil's advocate, naked, black swan, pi.

kendinden bir seyler bulma veya estetik, kurgu, muzik kullanimi, karakter betimlemesi, altmetin zenginligi olarak etkilenmisimdir herhalde. kisisel hikayeleri seviyorum.

leviathan.

ortaokul-lise döneminde rus klasiklerini çok sevmiş, onları okuamktan inanılmaz haz almış birisi olarak leviathan'ı izlerken "dostoyevski film çekse aha böyle olurdu" diye düşünmüştüm. izlerken o kadar mutlu ve dolu hissettiğim başka bir film olmadı. dünyanın en iyi filmi falan diyemem, hatta bariz biçimde değil; ama benim için yeri çok başka. everest'in zirvesine tırmanıp da manzarayı ilk kez görmek gibi bi' şeydi.

das leben der anderen ve das boot da benim için aşağı yukarı bu seviyededir. uzun uzun anlatacak bi' şeyi yok aslında işte rus ve alman manyaklığının, benim ilgimi çekebilecek en güzel şekilde görselleştirilmiş halleri olduğu için çok sevdim.

Eyes wide shut. Sebebini bilmiyorum.

Hayatımda bir kere ve lise çağlarımda trt’de izlemiştim ve beni deli şekilde etkilemişti ve niyetse unutmuyorum: lorenzo’s oil

les choristes. çünkü çoğüzel.

le samourai
çünkü yönetmen beni anlatmış

Biri Broken Flowers. Bu filmi ilk kez 2012 yılında indirmiştim, bir gece yarısı açtım izleyeyim diye ama vazgeçip uyudum galiba. Sonra 2016 yazında izledim, çok beğendim, 4 sene erken izlesem böyle olmazdı büyük ihtimalle, filmin sonunda There Is an End diye bir şarkı çalmaya başladı, o hoşuma gitti çalmayı öğrendim, sonra onu çalarken ilham geldi bir şarkı besteledim, güzel oldu.

Öteki Lost in Translation. Onun da ismi çok hoşuma gidiyordu ama sevmem diye senelerce izlemedim, sonunda 2016 yazında izledim bunu da, bayıldım. İyi ki ertelemişim izlemeyi. Buradan da So Into You diye bir şarkı keşfettim, film de bayağı etkiledi, nedenini tam bilmiyorum.

dalga geçeceksiniz ama Amelie.

Türk filmi olarak da kış uykusu.Her sene kar yağınca izlerim.Ritüel oldu

hatırlamayadım.
belki eskiden vardı, unuttum.

yine de özel demeye en yakın film "il postino" oluyor.
çok samimi bir film gibi gelmişti. müzikleri de güzeldi. filmi hep tebessümle izledim. bu tebessüm aynı zamanda bir hüzün de içeriyordu.

Motorsiklet günlüğü- her izleyişte umut ve istek dolu oluyorum.

Filth.

Yeniden izlemedim ama çok iz bıraktı bende.

the fall. oordaki kızı evladım gibi sevdim. keşke öyle bir yavrım olsa. resimag.com/p1/bca08cb366.jpeg

Edward scissorhands.

Farklı olmanın toplum tarafından gereksiz yere zorlaştırılmasını, kötülüğün bayağılığını ve şefkati çok iyi anlatıyor. Hem hüzünlü hem sıcacık.

before sunrise, before sunset ve before midnight. her seyden uzun uzun konusabilen bi cift soz konusu. hayalimde hep boyle bi seye sahip olmak var o yuzden sanirim.
the holiday. her izledigimde icimi simsicak yapiyor mutlu umutlu bir film.

daha cok vardir ama aklima gelenler bunlar suan

Hayır. Sonrasinda çay içiyorum.

Ben çay severim. Ayran içenlere de saygı duyarım.

Çay

Öyle çay insanı değilim pek ama şerbetli tatlılarla çay iyi gidiyor bence. Bu yüzden çay 4 olsun.

kunefe yerken bir sey icmem, sonrasinda cay.

Künefe dahil tadı tatlı skalasına düşen yiyeceklerde yanına başka bir tat koymak o tatlının keyfini, doyumunu azaltıyor bence. Hatta sonrasında da bir şey içmezdim o tat ağzında uzun süre kalsın diye.

su.

Süt.

Soda iciyorum, butun tatlilarin yaninda soda iciyorum, cok guzel oluyor, tavsiye ederim

Süt içiyorlar diye biliyorum.

İçmem, çok bayarsa üstüne şekersiz limonata içerim.

normalde şekerli çay içerim ama künefenin yanında içilen çay tabii ki şekersiz olur. ya da su.

Süt. Yoksa çay.

Ben çok sevmem ama yine de

Wish you were here
Comfortably numb
Echoes

Bu kadar

High Hopes

Zaten bildigim tek. Spesifik sormayinca digerleri aklima gelmedi skjd.

Biding my time
Money
Have a cigar
High hopes
Comfortably numb

En sevdiğim soru

High hopes
Comfortably numb
Coming back to life
Paintbox
Lost for words

wish you were here
high hopes
hey you
comfortably numb
time

shine on you crazy diamond
marooned
great gig in the sky
one of these days
time

Kimse yazmamış ben yazayım: Fearless.

Hey you("open your heart I m coming home" tüm zamanlarin en güzel şarkı sözlerinden biri olabilir. )
High hopes (arabam olursa açip aksam uzeri yolda dinlemek gibi bir hayalim var.)
Wish you were here (hüzúnlü mü sevincli mi tam çözemedim ama seviyoruz işte )
Another brick n the wall ( eğitim sistemine ilk isyanlarimin fon müziği ayrica 1-2 sene arayan zil sesimdi)
Wearing the inside you

high hopes
hey you
comfortably numb
shine on you crazy diamond
brain damage

değiştirdim sonuncuyu. soru zor :(

The final cut
Wearing the inside out
Have a cigar
Echoes
Dogs

dogs
pigs
sheep
see emily play
us and them

hey you
wish you were here
comfortably numb
lost for words
another brick in the wall

Birinci Set The Controls For The Heart Of The Sun sanırım. Bunun dışında sevdiğim çok fazla şarkıları olduğu için 4 tane seçemedim. :/

Çok bütünleştirici bir duyuru olmuş. Teşekkürler. Bilmediğim Pink Floyd şarkılarını açıp dinliyorum şimdi.

Comfortably Numb
High Hopes
Shine On You Crazy Diamond
Echoes
Marooned

Daha saysam sayardım. Elemek çok zor oldu.

ben sadece bir tane yazacağım. breathe. belki en mükemmeli değildir ama en sevdiğim bu.

time
hey you
comfortbly numb
lost for words
shine on you crazy diamond.

Mother en sevdiğim
Hey you
Time
Wish you were here

www.filmgoo.com

home sweet home

Bu aralar ise Cafe maria eğer dışarı çıkacak isem

Evimde +1
Açık havada şehirden ve insanlardan uzak bir alanda yürüyüş yaparken de çok mutlu hissediyorum kendimi.
Nerede olduğum fark etmiyor aslında çevremde insan olmasın ya da istediğim insanlar olsun yeter. Orada mutluyum ben.

şuan aylardır görmediğim ve bir daha muhtemelen görmeyeceğim biriyle uzun uzun yürürken.

ev hariç her yerde. evimi sevmiyorum.

Moda sahilde.

1- Evim
2- Zorlupsm
3- Sahil

okulda köpeklerin yanında sigara içerken

30.000 ft ve üzeri irtifada.

birinden sevgilimin yanında yazmasını beklerdim ama :p

dışarda/sokakta.

ormanda

Doğada
Yatağımda
Tiyatroda

-eğer sevgilim varsa onun yanında
-yüksek ve uçurum kenarlarında
-denizin uçsuz bucaksız göründüğü yerlerde
-sahaflarda
-tanıdık insanların olmadığı şehirlerde
-evde

ormanda ve/veya evimde.

Deniz kenarında, vapurda, gökyüzünde, yaylada, derede, bisiklette, muhtemelen motorda, adada, lunaparkta, uzun yolda, odamda, aklıma gelenler bunlar.

bilgisayarımın karşısında.

denizin açıklarında inanılmaz mutlu oluyorum, çıldırıyorum. Olimpik havuzları da severim. Sevgilimin garajında bir atölyesi var, marangozluk ve bir şeyler bir şeyler yapıyor boş zamanlarında. O orada çalışırken ben de onu görebileceğim şekilde arka bahçede oturuyorsam inanılmaz bir huzur geliyor.

Ya bir de bu üstüne yatak konabilen karavanlardan vardı. Yüksek bir yerde onda yatmıştık. Yani yatakta yatıyorsun, yorgan falan var ama açık hava, kafanın üzerinde bin yıldız. Aklın çıkar. Orada çok murluydum. Hiç ayrılmak istemezdim ordan. Böyle işte.

koşarken. (yerden ziyade eylem oldu benimkisi ama mekandan bağımsız koşarken mutlu oluyorum.)

Evde genellikle mutluyum. Bisikletle güzel bir rotada ilerlerken de mutlu oluyorum. İki yıl evvel ilk kez bir bisiklet turuna çıkmıştım, 9 gün boyunca Akdeniz sahil şeridinde pedalladık, bir geceyi de Korsan Koyu'nda geçirdik. O gece özellikle anlatılmaz bir mutluluğum vardı.

Evde yalnızken

Yemekte (yemek iyi olursa)
Tatilde (tatil iyi gecerse)

köyümde, evimde, eşimin ailesinin yanında, internetin başında.

Yatakta uyku öncesi ve sabah zamanım varsa yatak keyfi yaparken
Sevgilimle ve arkadaşlarımla
Deniz kenarında
Doğada, yeşikliklerin içinde
Yürüyüş yaparken

Köyümde.

emekli olup marmaris'e yerleşmek.

yaş 29

çok para kazanmak
daha çok para kazanmak
daha da para kazanmak
bildiğin baya bi para kazanmak
kazandığım tüm para ile bir ada alıp üniversite kurmak

1. 10 milyon dolar
2. yiyip yiyip kilo almamak.
3. hastaneye gitmemi gerektirmeyecek kadar sağlıklı olmak.
4. sevdiklerimin, hastaneye gitmelerini gerektirmeyecek kadar sağlıklı olmaları.
5. top 10 üniversiteden birinde tenure.

İstediğim zaman istediğim yerde tatil yapabilmek.

Yasamak icin çalışmak/para kazanmak zorunda olmamak.

bu dünyada kalıcı bi iz bırakabilmek.
kudüse gitmek
baba olmak
borçsuz olmak
burs vermek

1) 1 milyar dolar
2) sağlık (kendim ve sevdiklerim için)
3) sağlık
4) sağlık
5) sağlık

5 seçeneğe de sahip olmak istediklerimi yazdım, bunlara sahip olduktan sonra gerçekleştirmek istediğim şeyleri seçerim artık.